Nieuwsbrief voor professionals

Editie 39, 13 maart 2018
In deze nieuwsbrief:
  Onderzoek nieuwe generatie Rotterdamse kinderen
  Gratis dagje Efteling voor kinderen arme gezinnen
  Collectieve zorgverzekering voor meer Rotterdammers!
  Int. Street Medicine Symposium in oktober in Rotterdam
  Materialen training eenzaamheid online beschikbaar
  Interview Syrische vluchteling
  Voorbereidingen Leerlingenvervoer naar Trevvel
Handige links

Zorgdichtbij

GGD Rotterdam-Rijnmond

Centrum voor Jeugd en Gezin

Colofon

Deze nieuwsbrief is een uitgave voor professionals in de zorg, welzijn, jeugd en ondersteuning. Gemaakt door: gemeente Rotterdam, cluster Maatschappelijke Ontwikkeling.

Vragen of suggesties? Mail naar de redactie.

 

Interview Syrische vluchteling

Interview Syrische vluchteling
De afgelopen twee jaar kregen ruim 2.000 vluchtelingen een thuis in Rotterdam. Maar wie zijn deze mensen? Wat doen ze en waar dromen ze van? Lees het inspirerende verhaal van Alia.

Met haar kortgeschoren koppie, neuspiercing en vele sieraden is Alia een verschijning die je niet snel associeert met een Syrische vluchteling. De 27-jarige groeide op in Syrië, maar het land is niet meer haar thuis. Vanaf het moment dat ze besloot geen hoofddoek meer te dragen, was haar toekomst in haar thuisland voorbij. ‘Ik kon mijn studie niet afmaken, niet werken en ook niet trouwen. Van vrouwen wordt verwacht dat zij gehoorzamen en dat deed ik niet.’

Vastberaden om haar leven vorm te geven, verhuist Alia naar Libanon. En dan gaat het opnieuw mis. ‘Het was geen oorlog zoals in Syrië. Maar er was wel veel geweld. Mensen schoten op straat op elkaar. Syriërs hadden geen recht op verzekeringen en mochten niet werken. Toen ontdekte ik ook nog eens dat ik biseksueel ben. Relaties of mensen ontmoeten werd onmogelijk. Ik kon in de gevangenis belanden of erger… Ik voelde me niet veilig en vertrok.’

Via Griekenland komt Alia in Nederland terecht. Dertien maanden woonde ze in een asielzoekerscentrum (azc) voordat ze uiteindelijk een huis kreeg in Rotterdam. ‘Ik kwam hier en wilde alles: studeren, werken, mensen ontmoeten. Maar tegelijkertijd heb ik geen idee hoe alles werkt. Ik voel me daarin een beetje verloren.’

Haar doel voor de toekomst is om andere mensen te helpen vanuit haar eigen ervaringen.  ‘Iedereen heeft het ergens moeilijk mee. Ik begrijp dat en wil graag helpen. Ik moet eerst de inburgering voltooien, dat duurt nog één jaar. Als ik die gehaald heb, kan ik meer boeken lezen, me verder ontwikkelen en een opleiding volgen. Ik leefde altijd alsof ik niets was, alleen maar aan het overleven. Nu hoef ik mezelf niet meer te verbergen.’

Lees ook de verhalen van Huriya (uit Eritrea, 24 jaar) en Samer (uit Syrië, 33 jaar).